Om ons kindje straks een vast en veilig thuis te kunnen geven, zouden we het fijn vinden als jullie deze pagina aandachtig doorlezen.

Adoptie van een kindje is onder andere in die zin bijzonder, dat er niet vanzelf een hechte band is tussen het kind en de ouder. In vergelijking met de situatie waarin een biologisch eigen kind geboren wordt, moeten ouder en kind meer moeite doen om de onderlinge band te laten groeien. Het kindje moet leren hechten en het moet leren eenkennig te worden. Niet alleen de adoptieouders, maar ook familie, vrienden en bekenden kunnen het kindje daarbij helpen. Voordat we het daarover hebben, volgt hieronder een beknopte uitleg van het begrip hechting bij adoptiekinderen.

In de eerste kinderjaren ontstaat gehechtheid aan personen die belangrijk zijn voor het kind. De meeste adoptiekinderen hebben in de eerste maanden of jaren van hun leven te maken gehad met verschillende verzorgers die allemaal andere eisen stelden en de ene keer wel aandacht voor het kindje hadden en de andere keer niet. Vaak hebben adoptiekinderen al meerdere keren geprobeerd te hechten, maar voelden zich steeds weer in de steek gelaten: eerst door de biologische moeder, daarna door de verzorgers in het weeshuis en daarna mogelijk door pleegouders. Wanneer een kindje geen kans heeft gehad zich goed te hechten aan een verzorger, kan het heel moeilijk zijn goed te hechten aan de adoptieouders, doordat het kindje het vertrouwen mist. Daar komt bij dat de overgang naar een gezin in het buitenland nogal groot is; de adoptieouders zien er voor het kindje vreemd uit, praten raar en doen alles anders dan het kindje gewend was. Sommige kinderen zijn niets gewend en voor hen is alles nieuw, vreemd en beangstigend.

Adoptiekinderen die wel een veilige hechting hebben gehad in het land van herkomst, zullen de eerste tijd na de thuiskomst een rouwperiode doormaken. Dit is een hele logische en gezonde reaktie op het verlies dat ze hebben gehad. Toch moeten ook deze kindjes zich opnieuw gaan hechten. Waarschijnlijk zal dat voor deze adoptiekindjes makkelijker gaan dan voor kinderen die zich in het verleden niet goed hebben kunnen hechten.

Onveilige hechting kan zeer nadelig zijn voor het gevoel van eigenwaarde en op latere leeftijd ook tot problemen leiden bij het aangaan of onderhouden van relaties. Voorzover dat in ons bereik ligt, willen we dat natuurlijk voorkomen.

Overigens betekent dit alles uiteraard niet dat alle adoptiekinderen uiteindelijk onveilig gehecht zijn, maar het hechtingsproces verloopt in ieder geval moeizamer.

Omgang met familie, vrienden en bekenden

Zoals we al vertelden, kunnen familie, vrienden en bekenden (jullie dus) Yente en ons helpen bij het hechtingsproces. Hoe dat kan lees je hieronder.

Om de hechting van Yente zo goed mogelijk te laten verlopen, hebben we ons voorgenomen na thuiskomst een gewenningsperiode in te lassen. Gedurende deze periode moeten wij er voortdurend voor haar zijn, laten merken dat ze altijd op ons kan rekenen, haar laten ontdekken dat wij te vertrouwen zijn en dat zij zich bij ons veilig mag gaan voelen. Deze rustperiode betekent ook dat we de hoeveelheid bezoek aan huis zoveel mogelijk willen beperken, hoe moeilijk dat ook voor jullie en ons is. Bellen, e-mailen etc. mag uiteraard altijd, graag zelfs!!

Verder is het voor de hechting belangrijk dat alleen wij Yente de eerste tijd verzorgen, aandacht en liefde geven, troosten etc. Jullie kunnen ons helpen haar te leren wie haar ouders zijn door de eerste tijd zoveel mogelijk afstand te houden. Dat betekent bijvoorbeeld ook dat het beter is Yente niet op schoot te nemen of op tillen en haar niets zelf te geven. Mocht je haar toch iets willen geven, geef dat dan aan ons zodat wij het aan Yente kunnen geven. (Voor eventuele "afhalers" op Schiphol: dit geldt natuurlijk al vanaf het moment dat we aankomen). Op deze manier moet Yente leren dat wij haar ouders zijn en kunnen we een vertrouwensband opbouwen. Wanneer Yente niet leert om met ons een vertrouwensband aan te gaan, kan dit op latere leeftijd negatieve gevolgen hebben.

Wij begrijpen heel erg goed dat deze "regels" voor niemand leuk zijn, maar ze zijn wel heel erg belangrijk voor de toekomst van Yente. Vantevoren is niet te zeggen hoe lang dit alles zal duren. Dit hangt volledig van haar ontwikkeling af. Wij hopen dat jullie hier begrip voor hebben en dat we op jullie medewerking kunnen rekenen. Wanneer de tijd van knuffelen is aangebroken laten we jullie dit heus wel weten.

Alvast bedankt!
Lisette en Milan