Na een goede nachtrust voor alledrie werd Yente rustig in haar eigen bedje wakker. Toen ze lachte, zagen we dat ze er een hoektandje bij heeft! Na het aankleden zijn we zoals gebruikelijk beneden in het hotel gaan ontbijten. Yente kent een leuk spelletje: als ze bij je op schoot zit, laat ze zich plotseling achterover vallen in de vaste overtuiging dat je haar opvangt. Erg leuk, maar niet als ze net haar flesje op heeft. Mama werd getrakteerd op een boog zure melk. Nadat we ons hadden omgekleed (mama had gelukkig nog een schone broek liggen, de rest zat in de was) vertrokken we met de bus om Yentes paspoort op te halen, met een extra pasfotootje voor in haar visum dat we in Beijing op de Nederlandse ambassade moeten aanvragen. Weer een stapje dichter bij huis!
Niet dat we al heimwee hebben, want we kijken hier onze ogen uit, maar natuurlijk kijken we wel uit naar het moment dat de opa's en oma's en ooms en tantes haar eindelijk live kunnen ontmoeten. Door de telefoon hebben ze al wat lachjes kunnen horen. Eerst willen alle Chinezen haar nog bewonderen!
Tot slot willen we iedereen die ons email stuurt, belt en berichten in het gastenboek plaatst heel hartelijk bedanken!! Het is erg leuk om te zien hoe iedereen meeleeft.
