Vanmorgen toen Yente wakker werd, konden we haar voor het eerst even in haar bedje laten liggen zonder dat ze begon te huilen. We moesten vroeg op, omdat we het Shanggao Welfare Institute zouden bezoeken. Daar heeft Yente de eerste maand van haar leven doorgebracht. Onze gids, Shirley, vertelde vantevoren dat de busreis ongeveer anderhalf uur zou duren, maar dat viel wat tegen. We hebben de indruk dat ze expres optimistisch was wat dat betreft om zoveel mogelijk mensen mee te krijgen. Maar goed, om half tien zat iedereen in de bus.
De reis naar het tehuis was indrukwekkend. We hebben (voor zover mogelijk vanuit een bus) een redelijk goede indruk gekregen hoe mensen wonen. Rijstvelden, katoenplantages, steenfabriekjes, alles kwam voorbij. Huizen staan hier dicht langs de weg. De rijstvelden staan er in de winter trouwens minder idyllisch bij dan we op de televisie vaak zien... Het verkeer is een chaos. Toeteren is een favoriete Chinese hobby (dat horen we zelfs 's nachts in het hotel) en inhalen gaat zowel aan de linker- als aan de rechterkant. Spookrijden wordt ook niet als een probleem beschouwd. Na twaalf uur kwamen we in het SWI aan. We kregen daar een lunch aangeboden inclusief een borrel die er bij de direkteur mr. Wu wel inging. Bij de Nederlanders minder. Papa lust normaal wel een borreltje, maar dit was echt niet te drinken...
Na de lunch is Lisette het tehuis in gegaan. Daar hebben we de pleegmoeder van Yente ontmoet en haar (voor zover mogelijk) kunnen bedanken voor alles wat ze voor Yente gedaan heeft. Helaas was er maar een tolk beschikbaar voor alle zeven families, maar we hebben toch wat informatie losgekregen. Het was erg emotioneel voor iedereen, zowel voor de ouders als de pleegouders. Yente blijkt tot de laatste dag bij haar pleegmoeder gewoond te hebben en die mist haar erg.We hebben de ontmoeting gefilmd om aan Yente te laten zien als ze wat ouder is.
Yente daarentegen was vandaag weer een stuk vrolijker dan gisteren en het lijkt alsof we steeds meer van haar vertrouwen winnen. Niet alleen wij vinden het leuk om Yente aan het lachen te krijgen, ook zij heeft er duidelijk plezier in om ons aan het lachen te krijgen en ze weet ook precies hoe dat moet.
Rond zes uur waren we weer in het hotel terug met een bus die heel anders rook dan toen we ermee vertrokken :-) Daarna hebben we Yente een fles gegeven en om kwart over zeven lag ze op bed en ze sliep! Een absoluut record! Ze sliep tot ongeveer half elf. We hebben toen haar luier verschoond en ze heeft even met ons gespeeld. Om kwart over elf hebben we haar op bed gelegd en...ze heeft de hele nacht geslapen!!! Dat was voor ons ook de eerste nacht normaal slapen sinds we vorige week op het vliegtuig stapten.
faq
voorstel en reis
