Vandaag begon al vroeg de grote reis naar huis. Voor het ontbijt de laatste dingen in de koffers gedaan die om 8.00 uur op de gang van het hotel moesten worden neergezet. Uitchecken en nog wat laatste foto's van het hotel en voor de verandering ook eens een foto van alle lieve kleine meisjes van onze groep samen op een bank. Met de bus naar het vliegveld en daar inchecken. Daarbij ging vervolgens een en ander mis met het computersysteem. Dat het verhelpen van de problemen zo lang duurde was niet erg, want de vlucht zou twee uur vertraging hebben vanwege de mist in Beijing. Toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, moesten we nog een half uur wachten op de transfer van nog twintig passagiers en daar gingen we dan. We verlieten de bodem van het land waar onze dochter Yente is geboren en de eerste negen maanden van haar leven liefdevol is verzorgd. Hoewel we pearl class vlogen en dus voldoende ruimte en luxe hadden, lukte het geen van ons drietjes tijdens de vlucht te slapen door een hoop drukte aan boord. Boven Nederland aangekomen, duurde het wel erg lang voordat de landing werd ingezet, zelfs nadat het landingsgestel al uitgeklapt was. Pas toen viel Yente bij papa op schoot in slaap. Er hing een zeer dikke bewolking waardoor we niets konden zien. De piloot liet weten dat we vanwege het weer in een cirkel moesten blijven vliegen totdat we te horen kregen of we uberhaupt wel op Schiphol mochten landen. Eindelijk kregen we gelukkig toch toestemming om te landen en zagen we dat Nederland wit was. Na de zachte landing werd ons geduld om Yente eindelijk aan het thuisfront te laten zien, nog verder op de proef gesteld: de baan moest eerst geruimd worden voordat we naar de slurf konden taxien. Dat duurde weer ruim twintig minuten. Intussen hebben we stiekem de berichtjes op Milans mobieltje afgeluisterd: het was noodweer in Nederland waardoor veel afhalers terecht na lang wikken en wegen hadden besloten toch maar niet te gaan; de kans was te groot dat ze niet meer thuis zouden komen... Eenmaal bij de douane mocht Yente met haar Chinese paspoortje zonder problemen met ons mee Nederland binnen. Gelukkig kwam de bagage razendsnel van de band. We namen afscheid van de zes andere families met wie we de afgelopen twee weken zoveel hebben meegemaakt en liepen door de befaamde deuren. Tot onze verbazing stonden toch nog onze voltallige families ons op te wachten. Ze hadden het weer getrotseerd en urenlang staan wachten en zich zelfs voorbereid op een eventuele overnachting in Amsterdam! Superlief!

Wat heerlijk om Yente eindelijk in levende lijve aan het thuisfront te laten zien! Ondanks het feit dat ze toen al 21 uur op was en het vanwege het tijdsverschil met China voor haar midden in de nacht was, was ze erg vrolijk en iedereen viel natuurlijk gelijk als een blok voor haar! Met z'n allen zijn we even wat gaan drinken en zei Yente voor het eerst het woordje "kwaak" bij het spelen met een kikkertje uit haar boekje. Moeilijk voor de familie om Yente niet op te pakken en te knuffelen, maar het ging prima..

De treinen reden inmiddels niet meer, zodat de families zich over de auto's moesten verdelen om thuis te komen. Papa heeft de ene helft van de familie met ons drietjes naar Tricht gereden. Daar besloten we vanwege de extreem slechte weersomstandigdheden en de jetlag van papa en mama niet verder door te rijden naar huis, maar in Tricht te blijven overnachten. Het leek ons wel erg bezwaarlijk voor Yente om nu weer in een ander bedje te moeten slapen, maar het zou onverantwoord zijn om door te rijden. Voor opa en oma in Tricht natuurlijk wel een hele leuke omstandigheid om hun kleindochter nu al te logeren te krijgen! Tussen ons in viel Yente rond 1.00 uur in slaap en werden we rond 5.45 uur wakker door haar vrolijke gekraai.

Dag 16 - zaterdag 31 december 2005

Terwijl papa en mama zich om beurten douchten en aankleedden, speelde Yente vrolijk onder de nietsontgaande blikken van opa en oma die voor hun kleindochter met plezier zo vroeg opstonden. Toen konden we eindelijk echt naar huis. Daar bleek ons huis versierd te zijn met ballonnen, slingers en tuinverlichting. Binnen stonden bloemen op ons te wachten en een "eerste ontbijtpakketje" en een berg met lieve kaartjes die we tijdens de lunch met veel plezier hebben gelezen. Echt ontzettend leuk om zo thuis te komen. Iedereen heel hartelijk bedankt daarvoor!!!

Het lijkt wel of Yente weet dat ze nu echt thuis is. Toen we haar het huis rond droegen om alles te laten zien, schaterde ze het uit en spartelde enthousiast met haar beentjes. In de box zitten was geen probleem, zodat we vlak bij haar de koffers konden uitpakken. Nog voordat mama een noot op de piano gespeeld had, ontdekte ze al dat er geluid uit de toetsen komt als je erop drukt. Sorry buren, het was nog vroeg in de ochtend!

's Middags heeft Yente voor het eerst in haar eigen kamertje geslapen. Met de deur open hebben we nog even met elkaar staan praten, zodat ze kon horen dat we bij haar waren en sliep ze redelijk goed in, maar daarna heeft ze nog wel een paar keer eventjes gehuild. 's Middag hebben we met haar nieuwe buggy nog wat boodschapjes gedaan. Wat een verschil met China dat je hier zonder door iedereen te worden aangesproken en Yente door iedereen wordt bekeken en het liefst nog aangeraakt ook, over straat en door een drukke supermarkt kunt lopen! Na het middagslaapje voor het eerst met papa in bad geweest. In bad gaan vindt ze steeds iets minder erg en de lieve badeendjes van oom Minko zorgden voor wat afleiding van dat enge water. 's Avonds ging Yente werkelijk zonder problemen slapen in haar nieuwe bedje en dat duurde maar liefst tot 5.30 uur! Tijdens de jaarwisseling was ze met geen duizend kanonschoten wakker te krijgen. Voor ons was deze jaarwisseling zeer speciaal en emotioneel; weer een moment waarop doordringt wat ons op 18 december voor prachtig wonder is overkomen.

Langs deze weg willen we iedereen nogmaals bedanken voor het meeleven de afgelopen tijd. Helaas was het niet mogelijk om alle mailtjes/berichten in het gastenboek te beantwoorden, maar we hebben daar erg van genoten. Wij wensen iedereen een prachtig nieuw jaar toe met veel geluk, liefde en een goede gezondheid!