12 mei 2006

Hier is weer een nieuwe update met wat foto's van Yente. Het gaat erg goed met haar en we zijn supergelukkig met ons kleine (+-72 cm) wonder. Inmiddels gaat ze al een aantal weken twee dagen per week naar een oppasmoeder (Sophie). De eerste twee weken was dit voor iedereen wel flink wennen, vooral voor Yente natuurlijk. We merkten aan haar dat ze moest wennen aan deze verandering. Met name 's nachts sliep ze een tijdje onrustiger. Ook voor mama en papa was het (en is het soms nog) raar en onprettig om niet bij Yente te zijn. Helaas is het niet anders en gelukkig wennen we alledrie steeds meer aan het nieuwe ritme. Aan Yente en aan de verhalen van Sophie merken we dat Yente het erg naar haar zin heeft bij Sophie.

Yente is, zoals we ook al eerder vertelden, een erg vrolijk meisje. Ze brabbelt volop, eet en slaapt (meestal) uitstekend, lacht veel en we merken aan haar dat ze erg tevreden is. Ze krijgt wel steeds meer een eigen willetje. Met name nu ze bijna zelf kan lopen, laat ze het erg duidelijk horen als ze aan onze hand wil lopen en dan met name als wij dat even niet willen...(dat gebeurt niet al te vaak natuurlijk ;-)). Op 29 april zette ze voor het eerst een paar stapjes los!

We merken dat de hechting met Yente nog steeds beter wordt. Ze valt soms in onze armen in slaap, ze grijpt ons lekker vast als we haar in de arm nemen en we krijgen veel kusjes. Als we haar bij Sophie ophalen, lacht ze ons ook breed toe. Heerlijk is dat.

Vorige week hebben we de zandbak buiten neergezet (eindelijk heerlijk weer!!!) en een paar dagen later ook een zwembadje. Aan allebei moest Yente even wennen, maar nu zit ze lekker te spelen met het zand en spettert ze er vrolijk op los in het zwembadje.

De adoptieprocedure loopt nu op z'n eind. Op 4 april heeft de rechter een positieve uitspraak gedaan naar aanleiding van ons verzoek om de adoptie van Yente naar Nederlands recht. Op 4 juli komt daarmee een eind aan de procedure. We moeten nog wel tien maanden na de adoptie (rond oktober dus) een tweede voortgangsrapport naar China sturen. Daar wil men graag weten hoe het met Yente gaat. Het eerste rapport hebben we in april gemaakt.

1 april 2006

Na bijna twee maanden eindelijk weer een update over ons meisje! Yente heeft inmiddels kennis gemaakt met een heleboel familieleden, vrienden en kennissen. In het begin was het soms wel even wennen aan al die nieuwe gezichten, maar inmiddels vindt ze dat geen probleem meer. De opa's en oma's hebben haar kortgeleden voor het eerst op schoot gehad. Dat was een heel bijzonder moment voor iedereen.

Met Yente gaat het erg goed. Ze slaapt nog steeds de hele nacht door, eet goed en is het zonnetje in huis. Inmiddels kan ze zelf gaan zitten en staan. Zo af en toe staat ze al helemaal los, ook al heeft ze dat zelf niet altijd door. Zodra ze het merkt, schrikt ze er zelf een beetje van :-) Lopen aan mama's of papa's handen vindt ze helemaal te gek, net als achter haar nieuwe blokkenwagen lopen. Yente kan al aardig wat dierengeluiden nadoen, zoals een hond, een varken, een schaap en een kikker.

Twee weken geleden zijn we naar de schapenkraamkamer in Nuenen geweest. Dat was super. Yente heeft daar de schapen gevoerd en voor het eerst een lammetje geaaid. Het was wel even eng zo dichtbij, maar ze vergeet in ieder geval nooit meer wat een schaap en een lammetje zeggen.

Vorige week hebben we de eerste verjaardag van Yente vanwege de vele kraambezoekjes in kleine kring gevierd. Voor het eerst heeft Yente een kaarsje uitgeblazen en taart gegeten terwijl ze werd toegezongen. De taart viel overigens bijzonder goed in de smaak.

Volgende week dinsdag mogen we met z'n drietjes naar de rechtbank in 's-Hertogenbosch. Daar zal de rechter uitspraak doen op ons verzoek om Yente naar Nederlands recht te adopteren. De laatste stap van de lange procedure die meer dan drie jaar geleden begon!

Helaas is het voor mama nu bijna tijd om te gaan werken. Na dit weekend nog twee dagen vrij en dan is het zover... Papa neemt dan weer wat dagen op, zodat Yente nog lekker thuis kan blijven, maar over drie weken komt daar ook weer een eind aan. Vanaf dat moment gaat Yente twee dagen per week naar een opvangmoeder.

Week 3: 23 januari tot en met 11 februari 2006

Op 30 januari is Milan weer aan het werk gegaan. De eerste dag was Yente wat stiller en Yente viel de eerste paar dagen wat moeilijker in slaap dan anders, maar wende snel aan het feit dat alleen mama er overdag is. Gelukkig heeft Milan tegenwoordig op woensdag een vrije dag. Dan is het extra gezellig.

Langzaamaan komen we met z'n drietjes uit onze sociale quarantaine. Gedeeltelijk vanwege verplichte afspraken (consultatiebureau, huisarts), maar met name voor leuke dingen. Zo was Lisette op 2 februari jarig en hebben we voor het eerst flink wat bezoek tegelijkertijd gehad, al hebben we het wel beperkt gehouden tot familie. Yente lijkt het alleen maar gezellig te vinden. Ook zijn de eerste mensen bij ons op "kraamvisite" geweest. We zijn nog wel erg terughoudend met het aan laten raken en vasthouden van Yente door anderen. Het advies aan ons is en blijft om haar de eerste drie maanden alleen door ons te laten verzorgen en aanraken.

Ondertussen steelt Yente overal de show, of we nu op straat lopen, in de supermarkt of bij het consultatiebureau. Ze lacht vriendelijk naar iedereen, zit vrolijk te hummen in de kinderwagen en in de heupdrager trapt ze vrolijk met haar beentjes. We genieten enorm van haar en haar vrolijke karakter. Ze brabbelt af en toe hele verhalen en soms komt er een verstaanbaar woordje uit. Als we haar vragen wat een koe zegt, komt er steevast een 'boeh' uit haar mond. Erg grappig. Kruipen kan ze nog niet, al tijgert ze wel steeds verder door de kamer. Gelukkig begint ze ook af en toe ondeugend, ongeduldig of verdrietig te zijn. Wat dat betreft lijkt haar gedrag mooi rond te worden, al is het natuurlijk nog erg vroeg om daar al uitspraken over te doen ;-)

Vanaf nu gaan we minder vaak verslag doen. We komen meer en meer in een vast ritme en dreigen anders in herhaling te vervallen. Zo af en toe zullen we wat recente foto's van Yente plaatsen. Bedankt voor jullie belangstelling!

Week 3: 16 tot en met 22 januari 2006

De week van de eerste bezoekjes aan en van huis. Zo langzamerhand vonden we het wel tijd worden om Yente met wat anderen kennis te laten maken. Zo hebben we woensdag vrienden langs gehad met hun dochtertje en zijn we zaterdag naar opa en oma in Culemborg geweest. Dat vond Yente allebei de keren erg leuk. In Culemborg zijn we met z'n vijven naar de kinderboerderij geweest. Op de terugweg van de kinderboerderij viel Yente in slaap. Slapen in de buggy vindt ze leuk zolang deze beweegt, maar eenmaal thuisgekomen werd ze vrij snel weer wakker; een kort middagdutje was dat dus.

Het valt ons op dat Yente na een bezoek onrustig is, hoe leuk ze het op het moment zelf ook vindt! 's Avonds valt ze moeilijker in slaap en soms merken we dat ze zelfs de dag erna nog uit haar gewone doen is. Voor ons is dit een reden om voorzichtig te zijn met het aantal en de duur van de bezoekjes, hoe jammer we dat ook vinden voor zowel anderen als onszelf.

Verder doet Yente het erg goed, ook al is ze nog steeds verkouden. Als we Yente neer willen zetten op haar speelkleed, houdt ze soms expres haar beentjes gestrekt. Dan wil ze staan of lopen (met de hulp van papa of mama). Toch zal ze eerst nog moeten leren kruipen. Inmiddels heeft ze ook ontdekt dat ze in bed met haar dekentje kiekeboe kan spelen en dat is een goede truc om te zorgen dat papa of mama nog even aan haar bedje blijft staan, want dat is natuurlijk wel zo gezellig als je nog niet wilt slapen.

Badderen vindt Yente inmiddels fijn. Door haar eerst twee weken iin de douche aan zoveel water te laten wennen, is ze haar angst voor het bad kwijt. Ze heeft heerlijk met mama in bed zitten spatteren en spelen.